ΕΧΩ ΕΝΤΟΝΗ ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ

2011-05-15 11:15

Είναι φυσιολογικό να πέφτουν 50 έως 100 τρίχες την ημέρα, που συνήθως γίνονται αντιληπτές επειδή μένουν πάνω στη χτένα ή στο νιπτήρα μετά το λούσιμο. Αυτές οι τρίχες ωστόσο αναπληρώνονται, καθώς στη θέση τους φυτρώνουν νέες. Όταν όμως ο ρυθμός ανανέωσής τους δεν είναι ανάλογος με την πτώση, μιλάμε για πρόβλημα τριχόπτωσης που οδηγεί σε αραίωση των μαλλιών. Οι αιτίες μπορεί να είναι πολλές και καλό είναι να είμαστε ενημερωμένες για τα είδη της τριχόπτωσης ώστε να ξέρουμε πώς θα την αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά.
• Ανδρογενής αλωπεκία
Είναι ο πιο κοινός τύπος τριχόπτωσης. Εμφανίζεται στο 75% των αντρών από 20 έως 50 χρόνων. Στις γυναίκες εμφανίζεται στο 25% μεταξύ 35 και 40 ετών, ενώ με την έναρξη της εμμηνόπαυσης το ποσοστό αυξάνει στο 60%. Βασικό χαρακτηριστικό της είναι ότι η αραίωση ξεκινάει συνήθως από την κορυφή της κεφαλής. Μετά την εξακρίβωση των ακριβών αιτίων της μπορεί να χορηγηθούν φάρμακα για τον περιορισμό της αλλά και για τη διέγερση της τριχοφυΐας, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις υπάρχει και η εναλλακτική της μεταμόσχευσης. Αν ωστόσο το πρόβλημα οφείλεται σε κληρονομικούς λόγους, η αναχαίτισή του με θεραπευτικές μεθόδους είναι παροδική και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα αναστραφεί το τελικό αποτέλεσμα, που είναι η απώλεια των μαλλιών.
• Γυροειδής αλωπεκία
Σε αυτή τη μορφή αλωπεκίας τα μαλλιά πέφτουν από ένα ή περισσότερα σημεία του τριχωτού της κεφαλής. Χαρακτηρίζεται δηλαδή από απώλεια τριχών κατά τόπους προσβάλλοντας οποιαδήποτε έντριχη περιοχή και οδηγώντας, σε κάποιες περιπτώσεις, σε ολική αλωπεκία. Σε αντίθεση με την ανδρογενή αλωπεκία, που είναι γενετικά καθορισμένη, η γυροειδής αλωπεκία είναι ασθένεια, και μάλιστα μερικοί την συγκαταλέγουν στα αυτοάνοσα νοσήματα. Κι επειδή η πορεία της δεν έχει σαφή πρόβλεψη, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον ειδικό, ο οποίος θα σας δώσει συμβουλές για την αντιμετώπιση του προβλήματος και θα συστήσει την κατάλληλη θεραπεία, η οποία όμως δεν είναι πάντα αποτελεσματική.
• Εποχική τριχόπτωση
Είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο που διαρκεί συνήθως δύο με τρεις μήνες κυρίως το φθινόπωρο ή την άνοιξη. Η εμφάνισή της μάλιστα το φθινόπωρο είναι πιθανόν να οφείλεται στα αυξημένα επίπεδα του στρες μετά τη χαλάρωση του καλοκαιριού.
• Τριχόπτωση μετά τον τοκετό
Παρατηρείται συνήθως 3 έως 6 μήνες μετά τον τοκετό, αν και μερικές γυναίκες αναφέρουν τριχόπτωση ακόμα και ένα χρόνο μετά τη γέννα. Οφείλεται κυρίως στις ορμονικές μεταβολές ή στην πιθανή έλλειψη σιδήρου που παρατηρείται σε πολλές γυναίκες μετά την εγκυμοσύνη, ενώ ενοχοποιείται ακόμα και το άγχος της νέας μητέρας.
• Αλωπεκία από έλξη
Οφείλεται στο τράβηγμα των μαλλιών στις γυναίκες που συνηθίζουν να κάνουν συνέχεια ή πολύ συχνά τα μαλλιά τους αλογοουρά, κοτσίδες ή κότσους. Επίσης τριχόπτωση μπορεί να παρατηρηθεί στις γυναίκες που χρησιμοποιούν συχνά ρολά ή συσκευές για το ίσιωμα των μαλλιών (πιστολάκι κ.λπ.)
Τι μπορεί να σε βοηθήσει
• Αποφύγετε τις συχνές βαφές ή την περμανάντ, και ιδιαίτερα το συνδυασμό τους, σε σύντομα χρονικά διαστήματα.
• Εμπλουτίστε τη διατροφή σας με πρωτεΐνες (κρέας, ψάρια, πουλερικά), φρέσκα φρούτα και πράσινα φυλλώδη λαχανικά.
• Ελέγχετε με εξετάσεις τα αποθέματα σιδήρου φροντίζοντας να συμπεριλαμβάνετε στη διατροφή σας τροφές πλούσιες σε αυτόν.
• Παίρνετε τα απαραίτητα συμπληρώματα διατροφής εφόσον είστε έγκυος, θηλάζετε ή μόλις γεννήσατε.
• Αυξήστε την πρόσληψη βιταμινών του συμπλέγματος Β, καλές φυσικές πηγές της οποίας είναι τα δημητριακά ολικής άλεσης, οι ξηροί καρποί και τα αβγά.
• Αποφύγετε το καθημερινό ή συχνό styling με πιστολάκι ή συσκευές ισιώματος.
• Όταν λούζεστε, κάνετε απαλό μασάζ στο κεφάλι σας για μερικά λεπτά, καθώς έτσι τονώνεται η κυκλοφορία του αίματος στην περιοχή και ενισχύεται η τροφοδοσία του θύλακα της τρίχας.
• Αποφύγετε τις συχνές κοτσίδες.
• Κόψτε ή περιορίστε το κάπνισμα.
• Προσπαθήστε να ελέγξετε το στρες.
10 παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν την τριχόπτωση στις γυναίκες
1. Ανεπάρκεια σιδήρου και φερριτίνης.
2. Έλλειψη φυλλικού οξέος.
3. Ενδοκρινολογικά προβλήματα, ορμονικές διαταραχές ή εμμηνόπαυση.
4. Προβλήματα του θυρεοειδή.
5. Ασθένειες όπως διαβήτης, μεταβολικές νόσοι ή αυτοάνοσα νοσήματα.
6. Ορισμένα φάρμακα όπως αντικαταθλιπτικά, αντιυπερτασικά κ.ά.
7. Στερητικές δίαιτες ή διατροφικές διαταραχές, π.χ. νευρογενής ανορεξία.
8. Σοβαρές λοιμώξεις.
9. Χειρουργικές επεμβάσεις.
10. Αυξημένο και χρόνιο στρες

πηγή:mayworld.gr

 

 

—————

Πίσω