ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ

2011-05-10 19:04

 

Παρά την έλλειψη μιας αιτιολογικής θεραπείας για τον Αυτισμό, οι διαταραχές και τα συμπτώματα μπορούν να δεχτούν φροντίδα και αντιμετώπιση. Για να εξασφαλίσουμε ότι ένα παιδί λαμβάνει τη σωστή αντιμετώπιση, χρειάζεται η κατάλληλη διάγνωση. Μην καθυστερήσετε να επικοινωνήσετε με το γιατρό σας ή κάποιοι ειδικό στην παροχή υπηρεσιών υγείας, εάν ανησυχείτε για τη συμπεριφορά του παιδιού σας και πιστεύετε ότι μπορεί να δείχνει συμπτώματα Αυτισμού. Τα παιδιά με Αυτισμό που τυγχάνουν έγκαιρης διάγνωσης τείνουν να τα πηγαίνουν πολύ καλύτερα και θα δείξουν ενθαρρυντικές βελτιώσεις στην ανάπτυξη, τη συμπεριφορά και την λειτουργικότητα. Αυτό θα είναι το αποτέλεσμα του γεγονότος ότι μπόρεσαν πιο γρήγορα να επωφεληθούν από ειδικά εξελιγμένα προγράμματα, χάρη στην έγκαιρη διάγνωση.

Ενώ είναι αλήθεια ότι το παιδί ή ο έφηβος με Αυτισμό θα έχει ειδικές ανάγκες και θα χρειάζεται ειδική φροντίδα, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι η οικογένεια και οι φίλοι επίσης χρειάζονται υποστήριξη και πληροφόρηση. Το να κατανοήσουν τα βασικά συμπτώματα και τη διάγνωση της διαταραχής είναι το πρώτο βήμα για την αποδοχή και τη διαχείριση της κατάστασης, για το σωστό χειρισμό του συγκεκριμένου παιδιού και για τη βελτίωση της οικογενειακής ζωής.

Αναγνωρίζοντας τα συμπτώματα του Αυτισμού

Για να διαγνώσουμε τον Αυτισμό, οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας στηρίζονται στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM-IV-TR). Αυτό το πρότυπο για τα διαγνωστικά κριτήρια –το οποίο αναπτύχθηκε και εκδόθηκε από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία – χρησιμοποιείται σε πολλές χώρες για την κατηγοριοποίηση και τη διευκόλυνση της διάγνωσης των πιο συνηθισμένων ψυχικών διαταραχών. Σύμφωνα με το DSM-IV ο Αυτισμός είναι μία από τρεις στενά συνδεδεμένες αναπτυξιακές διαταραχές, των οποίων τα συμπτώματα διαφέρουν ως προς τη σοβαρότητα. Έτσι, αυτές οι διαταραχές επίσης συχνά αναφέρονται ως διαταραχές αυτιστικού φάσματος (Δ.Α.Φ.).

Μια θετική διάγνωση Αυτισμού στηρίζεται στην παρατήρηση ιδιαίτερων συμπτωμάτων, που εκδηλώνονται στο παιδί πριν την ηλικία των τριών ετών. Αυτά περιλαμβάνουν:

  • Καθυστερημένη ή ανώμαλη ανάπτυξη της γλώσσας και της ομιλίας Τέτοια παραδείγματα είναι μια περιορισμένη κατανόηση της ομιλίας, η απουσία ομιλίας, η μη κατανόηση του αληθινού νοήματος των λέξεων.
  • Καθυστερημένη ή ανώμαλη ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων. Αυτά τα χαρακτηριστικά ποικίλουν και τα παιδιά θα εμφανίζονται απόμακρα, θα δείχνουν μια έλλειψη ενδιαφέροντος να συσχετισθούν με άλλους ή θα έχουν μια ανικανότητα να έρχονται σε επαφή με τα αισθήματα των άλλων...
  • Μη φυσιολογικές συμπεριφορές. Τα παιδιά με Αυτισμό συχνά επιδεικνύουν μη ομαλές συμπεριφορές, που ποικίλουν από το να επαναλαμβάνουν οτιδήποτε τους λένε (αυτό ονομάζεται ηχολαλία) και το κούνημα του κεφαλιού έως τον αυτοτραυματισμό και την επιθετικότητα προς τους άλλους.

Διαγνωστικά κριτήρια της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας για τον Αυτισμό Σύμφωνα με το DSM-IV-TR ένα παιδί με Αυτισμό θα δείχνει καθυστερημένη ή μη φυσιολογική λειτουργία σε έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω τομείς πριν την ηλικία των τριών:

Κοινωνική Αλληλεπίδραση
http://www.psychiatry24x7.gr/images/spacer.gif
Γλώσσα που χρησιμοποιείται στην κοινωνική επικοινωνία
http://www.psychiatry24x7.gr/images/spacer.gif
Φανταστικό ή συμβολικό παιχνίδι

Για να διαγνωστεί ένα παιδί με αυτιστική διαταραχή θα πρέπει να επιδεικνύει τουλάχιστον 6 κριτήρια από τα παρακάτω:


Διαταραγμένη κοινωνική αλληλεπίδραση (τουλάχιστον δύο από τα παρακάτω θα πρέπει να παρατηρούνται στο παιδί)

  • Δυσκολίες με τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Για παράδειγμα το παιδί θα επιδεικνύει πολλαπλές μη λεκτικές συμπεριφορές, όπως βλεμματική επαφή, έκφραση προσώπου, στάση σώματος και χειρονομίες
  • Έλλειψη εκείνων των σχέσεων με τους συνομηλίκους που είναι οι αρμόζουσες για το αναπτυξιακό επίπεδό του
  • Δεν επιδιώκει να μοιράζεται τα επιτεύγματά του, τα ενδιαφέροντά του ή την ευχαρίστησή του με τους άλλους
  • Δεν μπορεί να συμμετέχει σε ή να απαντά σε κοινωνικές ή συναισθηματικές αλληλεπιδράσεις.


Διαταραγμένη επικοινωνία (τουλάχιστον ένα)

  • Καθυστερημένη ή απούσα ανάπτυξη της ομιλούμενης γλώσσας την οποία το παιδί δεν προσπαθεί να αναπληρώσει με χειρονομίες
  • Ανεπαρκείς προσπάθείες να αρχίσουν ή να συνεχίσουν μια συνομιλία, από παιδιά που μπορούν να μιλήσουν.
  • Επαναληπτική, στερεοτυπική ή ιδιαίτερα προσωπική χρήση της γλώσσας.
  • Απουσία εκείνων των παιχνιδιών κοινωνικής μίμησης και του αυθόρμητου παιχνιδιού που στηρίζεται στην προσποίηση, που αρμόζουν στο στάδιο ανάπτυξης του παιδιού.


Επαναληπτικές, περιορισμένες και στερεοτυπικές δραστηριότητες συμπεριφορές και ενδιαφέροντα (τουλάχιστον ένα)

  • Έντονη ενασχόληση με μη φυσιολογικά (ως προς την εστίαση ή την ένταση) ενδιαφέροντα που είναι περιορισμένα και στερεοτυπικά (όπως είναι το να στριφογυρίζουν πράγματα).
  • Μένουν αυστηρά προσκολλημένα σε ρουτίνες ή τελετουργίες που δεν δείχνουν να έχουν κάποια λειτουργία ή σκοπό
  • Στερεοτυπικοί, επαναλαμβανόμενοι κινητικοί μανιερισμοί όπως το να ανεμίζουν τα χέρια τους.
  • Επίμονη ενασχόληση με τμήματα των αντικειμένων.

Προληπτικός Έλεγχος (screening)

Το πρώτο μέρος της διάγνωσης συνήθως αποτελείται από τον προληπτικό έλεγχο. Όταν συζητάτε για το παιδί σας με το γιατρό σας, οι δικές σας παρατηρήσεις και έγνοιες για την εξέλιξη του παιδιού σας είναι ουσιώδεις για να βοηθήσετε την πρώιμη διάγνωση του παιδιού σας. Εάν ξαναδείτε οικογενειακά βίντεο ή φωτογραφίες, αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να θυμηθείτε πότε παρατηρήσατε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά για πρώτη φορά και πότε το παιδί σας έφτασε σε ένα συγκεκριμένο ορόσημο της ανάπτυξής του.

Για να βοηθηθεί η διάγνωση υπάρχει μια σειρά από εργαλεία προληπτικού ελέγχου (screening) που έχουν εξελιχθεί για να συγκεντρώνουν πληροφορίες για την κοινωνική και επικοινωνιακή ανάπτυξη του παιδιού σε ένα ιατρικό πλαίσιο. Αυτά περιλαμβάνουν:

  • Τον κατάλογο ενδείξεων για Αυτισμό για παιδιά προσχολικής ηλικίας (CHAT)
  • Τον τροποποιημένο κατάλογο ενδείξεων για Αυτισμό για παιδιά που προσχολικής ηλικίας (M-CHAT)
  • Το εργαλείο προληπτικού ελέγχου Αυτισμού για παιδιά δύο ετών (STAT)
  • Το ερωτηματολόγιο κοινωνικής επικοινωνίας (SCQ) για παιδιά τεσσάρων ετών και άνω.

Ορισμένες δοκιμασίες διαλογής στηρίζονται στις απαντήσεις των γονιών σε ένα ερωτηματολόγιο, ενώ άλλα στηρίζονται σε ένα συνδυασμό των αναφορών των γονιών και της αντικειμενικής παρατήρησης. Το δείξιμο και το παιχνίδι υποκριτικής ρόλων είναι βασικά εργαλεία που βοηθούν να διαφοροποιήσουμε ένα παιδί με Αυτισμό από άλλες ομάδες πριν από την ηλικία των 2 ετών. Είναι σημαντικό να έχουμε στο μυαλό μας ότι τα εργαλεία προληπτικού ελέγχου από μόνα τους δεν προσφέρουν μια διάγνωση. Όμως είναι ένας δείκτης ότι το παιδί μπορεί να έχει Φάσματος Αυτιστικής Διαταραχής και ότι χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.

Οι παραπάνω μέθοδοι προληπτικού ελέγχου μπορεί να μην ταυτοποιήσουν τα παιδιά με ήπια Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, όπως αυτά με Αυτισμό υψηλότερης λειτουργικότητας ή με σύνδρομο Asperger. Γι’ αυτό και έχουν σχεδιαστεί μια σειρά από εργαλεία προληπτικού ελέγχου για το σύνδρομο Asperger και τον Αυτισμό υψηλότερης λειτουργικότητας ή πιο ήπιες μορφές Αυτισμού. Αυτά τα εργαλεία επικεντρώνουν την κοινωνική και συμπεριφορική έκπτωση των παιδιών χωρίς σημαντική γλωσσική καθυστέρηση. Αυτά περιλαμβάνουν:

  • Το Ερωτηματολόγιο Προληπτικού Ελέγχου Αυτιστικού Φάσματος (ASSQ)
  • Η Αυστραλιανή Κλίμακα για το σύνδρομο Asperger
  • H Δοκιμασία για το σύνδρομο Asperger παιδικής ηλικίας (CAST)

Συνθετική Διαγνωστική Εκτίμηση

Το δεύτερο στάδιο της διάγνωσης περιλαμβάνει μια ομάδα που αποτελείται από ειδικούς πολλών κλάδων. Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει έναν ψυχολόγο, έναν νευρολόγο έναν ψυχίατρο, έναν λογοθεραπευτή ή και άλλους ειδικούς.

Επειδή οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ) είναι σύνθετες διαταραχές που μπορεί να περιλαμβάνουν και άλλα νευρολογικά ή γενετικά προβλήματα, μια περιεκτική εκτίμηση θα πρέπει να περιλαμβάνει νευρολογικά και γενετικά τεστ, όπως επίσης και αναλυτικά και σε βάθος τεστ ως προς τις γνωσιακές και γλωσσικές ικανότητες. Συχνά χρησιμοποιούνται τεστ που έχουν εξελιχθεί ειδικά για τη διάγνωση του Αυτισμού. Αυτά περιλαμβάνουν:
http://www.psychiatry24x7.gr/images/spacer.gif

  • Την Αναθεωρημένη Συνέντευξη Διάγνωσης Αυτισμού (ADI-R) Αυτή είναι μια δομημένη συνέντευξη που περιλαμβάνει πάνω από 100 σημεία και διεξάγεται με ένα γονιό ή έναν παροχέα φροντίδας. Επικεντρώνει στην επικοινωνία του παιδιού, στην κοινωνική αλληλεπίδραση, στις επαναληπτικές συμπεριφορές και τα συμπτώματα στην ηλικία εμφάνισης της διαταραχής.
  • Το πρόγραμμα Διαγνωστικής Παρατήρησης Αυτισμού (ADOS-G) Αυτό είναι ένα μέτρο παρατήρησης που χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση των κοινωνιο-επικοινωνιακών συμπεριφορών που συχνά καθυστερούν ή απουσιάζουν σε παιδιά με Αυτισμό.
  • Την κλίμακα κατάταξης Αυτισμού σε Παιδιά (CARS) Αυτή χρησιμοποιείται σε παιδιά μεγαλύτερα των 2 ετών για να εκτιμηθούν οι κινήσεις του σώματος του παιδιού, την προσαρμογή στην αλλαγή, στην αντίδραση στην ακοή, τη λεκτική επικοινωνία, τις σχέσεις με άλλους. Η κλίμακα χρησιμοποιείται για να συγκρίνει τη συμπεριφορά του παιδιού με αυτή των φυσιολογικών παιδιών.
  • Την Ωτολογική εκτίμηση της ακουστικής ικανότητας Αν και μερικά παιδιά με Αυτισμό μπορεί να υφίστανται και μερική απώλεια ακοής, σε ορισμένα παιδιά με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος μπορεί να γίνει εσφαλμένη διάγνωση απώλειας ακοής. Η απώλεια ακοής μπορεί επίσης να είναι το αποτέλεσμα μιας μόλυνσης στο αυτί, οπότε και τείνει να εξαφανίζεται μετά από λίγο καιρό.
  • Μια εξέταση αίματος για τον έλεγχο του μολύβδου είναι ουσιώδης για παιδιά που παραμένουν στο στοματικό-κινητικό στάδιο, ή την περίοδο όπου βάζουν τα πάντα στο στόμα τους, για μεγάλο διάστημα. Τα παιδιά με Αυτισμό τείνουν να έχουν αυξημένα επίπεδα μολύβδου στο αίμα τους.  

http://www.psychiatry24x7.gr/

—————

Πίσω